برگرفته از بلاگ انجمن ادبی میرنوروز پلذختر :

عیدی بی رضایت(محسن ایمانی)

سه روز پیش آقای فلانی

پیامی بر موبایل من فرستاد

که جایی گیر کردم جان مولا

مغازه نیست اینجا داد و بیداد

اگر شارژی برای من فرستی

هزاران دفعه قلبم میشود شاد

وبعدا بنده جبران مینمایم

درود من به روح پاکتان باد

یکی شارژ هزاری را برایش

فرستادم بدون هیچ ایراد

پیام دوم ایشان بیامد

که ای ساده دل و بدبخت و معتاد

زدم گولت که عیدی از تو گیرم

ببین اینگونه رنجت رفته بر باد

مبارک باد سال نو مبارک

گمانم میکشی صد داد و فریاد

همین را خواندم و بس گریه کردم

چو یعقوب نبی از داغ اولاد

یکی کفاش را دیدم چو بقال

علی دایی به چشمم شد خداداد

زبان مادری از یاد من رفت

کشیدم نعره ای از جنس مای گاد

تمام مشکلاتم شد فراموش

ولی کی میرود این رنج از یاد

خدا لعنت کند این بی حیا را

که فروردین من را کرد مرداد

محسن ایمانی

امیدوارم در این سال بیشتر در مورد مسائل ریز و درشت  پیرامون زندگی  خود اندیشه کنیم و خردمندانه تر زندگی کنیم  باشد که بتوانیم شرایط یک  زندگی خوب  برای خود و خانواده و دیگر افراد جامعه در حال و آینده فراهم کنیم و بسیاری آرزوهای دیگر برای همه جامعه انسانی و بشریت در سال و سالهای آینده.

امیدوارام در این سال بیشتر اندیشه کنیم. اندیشه و خرد  راهگشای ورود به یک زندگی و جامعه توسعه یافته است.

معروف است که فرق انسان و حیوان اندیشه است. انسان بدون  اندیشه حیوان دوپاست.

نوروز بر همگان خجسته باد.

ب.حیدری(خبرنگار مِتارُخ): در پی فراخوان کار گروه میراث فرهنگی و گردشگری موسسه تحقیقات و اطلاع رسانی رهاورد خرم آباد(مِتارُخ) جمعی از علاقه مندان به فرهنگ و طبیعت شهر خرم آباد گرد هم آمده و اقدام به پاکسازی محوطه پل شاپوری (پل شکسته) نموده اند

ادامه خبر و گزارش تصویری این رویداد فرهنگی مهم را در سایت متارخ بخوانید.

پدر تئاتر کاشان درگذشت / هنرمند لرستانی دوراز دیار خود زندگی را وداع گفت

مجموعه 17 جلدی به تاراج رفته "نويسنده لرستاني" را به ایران باز گردانید

جایی میخواندم :عیب ما اینست که همه میخواهند شهروند مهم و معروفی باشند و هیچ کس نمیخواهد فرد مفیدی باشد.

شریف ترین انسانها کسانی هستند که در همه حال به یاد جامعه خویش باشند و میسوزند بلکه ظلماتی را روشن و وجدانی را بیدار کنند و با خوشی مردمش شادند و با اندوه آنان غمگین.

به گزاف نگفته ایم اگر بگوییم عبدالرضا قاسمی لربلاگ هرنگمان ( گرامیمان ) از این دسته انسانهاست.همه او را میشناسیم.از دغدغه هایش ، تلاشهایشو فداکاری و .........

مرد عزیزیست.

در معرفی بلاگش آمده هدفش همدلی از راه مهربانیست.

برای من تداعی کننده بلوطهای مقاوم و شقایق های مهربان دیار زاگرس است.آنقدر مقاوم که در برابر آن ناملایمات که آزارش داده اند و میدهند ایستاده و می ایستد و هنوز هم برای دیارش از محله کودکی گرفته تا زلزله زده های آذربایجان مینویسد و میسوزد و آنقدر مهربان و لطیف که همان بی مهری هارا نوازش کرده و آنانرا گرفته و عطر و مسیرشان را عوض میکند.

به رزومه و فعالیتهای روزانه اش که نگاه میکنی هم به سنش و هم به تعداد ساعتهای روزش شک میکنی .جایی برای عامو فرهاد نوشته بود ساعت 4 صبح با دوربین از خانه بیرون میزند و ساعت 12 شب به خانه برمیگردد، و حالا خوب که فکر میکنم میبینم همین وضعیت حال و روز  خودش هم است و در مواردی دست عموفرهاد رو هم از پشت بسته!!!!!!!!!!!!

عبدالرضا شایسته سپاس است.به خاطر تمام زحمتهایی که برایمان و دیارمان کشیده است.بر گردنمان حق دارد.میخواهیم به این بهانه از این گرامی قدردانی کنیک تا نکرده باشیم آن کاری را که با دیگر دلسوزان سرزمینمان از حبیب یغمایی گرفته تا حسین شیدایی کردیم.

به جناب قاسمی میگوییم خسته نویی برار ، دست درد نکه ، قدردانت هستیم و سپاسگذارت.خدا شما رو برای ما و این سرزمین و دیار نگه دارد.بدان که دوستت داریم و برایت بهترینهارو آرزو میکنیم.

چنان استاده است پیش و پس طعن         که استاده الفبای اطعنا

توضیح : این مطلب قرار بود روز جمعه منتشر شود که به دلیل انتشار مطلب مشابه از طرف جناب ایوب بهرام و جلوگیری از نشر مطالب تکراری در فضای لربلاگها ، در زمان نشر آن تجدید نظر و در نهایت با مشورت شخص ایشان اکنون منتشر میشود.

جدیدترین رویدادهای استان را در پایگاه خبری تحلیلی یافته ببینید.

امروز 14 اسفند ، روز احسان و نیکو کاری بود.

با هم مهربان باشیم .

و آنانرا که به مهربانی نیاز دارند  فراموش نکنیم.

              یارش به دلیل نداشتن دارو جهت درمان ، در پیاده رو برای همیشه ترکش کرد.

              میشود با مهربانی نگذاشت هیچ مردی شرمنده خانواده اش باشد.

                                        اینگونه نباشیم.